HISTORIA KALINÓWKI KOŚCIELNEJ

        Początkami wieś sięga końca XIV w. i stanowiła własność Radziwiłłów. Kalinówka Kościelna historycznie wchodziła w skład zespołu wsi noszącego ogólną nazwę Kalinówka. Kalinówka Kościelna  była wsią plebańską probostwa kalinowskiego. Oprócz niej Kalinówkę tworzyły wsie: Kalinówka Królewska – wieś chłopów królewskich, Wojtówce – wieś chłopów poddanych wójta, Ogrodniki – folwark i pracownicy folwarczni wójta. 

         Parafia rzymsko-katolicka w Kalinówce Kościelnej erygowana została w 1511 roku przez księcia Mikołaja Radziwiłła. W 1591 roku rozciągała się na 114 włókach, co stawiało ją na drugim miejscu pod względem zajmowanego obszaru w powiecie tykocińskim. Z biegiem czasu stan posiadania parafii sukcesywnie się powiększał. Pod koniec XVIII w., w 1796 r., fundusz kościoła kalinowskiego obejmuje wiele dotacji, w tym dane przez króla Jana w 1691 r. trzy włóki we wsi Kropiwnica. O zamożności XVIII-wiecznej parafii świadczy fakt, że proboszcz kalinowski lokował pieniądze w prywatnych włościach, jak również pożyczał pieniądze na procent .

         W roku 1761 Kalinówka Kościelna dotknięta została gwałtownym pożarem. Doszczętnie spłonęła plebania wraz ze wszystkimi dokumentami kościelnymi. Po pożarze gospodarstwo plebańskie zaczęto odbudowywać i prawdopodobnie jeszcze wzbogacano jego stan posiadania.

        Po III rozbiorze Polski władze pruskie skonfiskowały dobra funduszowe parafii.

         Do 1797 r. Kalinówka Kościelna należała do diecezji wileńskiej. Następnie włączona została do utworzonej przez rząd pruski diecezji wigierskiej. Od roku 1807 ziemie te znalazły się w granicach Cesarstwa Rosyjskiego. Dopiero po I wojnie światowej znalazła się w obszarze II Rzeczypospolitej. 

     W okresie okupacji hitlerowskiej w Kalinówce Kościelnej Niemcy zorganizowali obławę, podczas której zabrali z kościoła i umieścili w obozie karnym w Knyszynie kilkadziesiąt osób.